Това, за което копнях
цял един живот. Това се случи...
Никога не съм обичал така.
До болка, до безумие, до лудост.
До нежност, до забрава. До тишина.
Никой не ми е давал
такава жажда за живот.
Огнище и огън, в който
така безумно да изгарям,
никой друг не ми е давал.
Усещаш ли как времето спира,
пулса на сърцето ми усещаш ли?
Усещаш ли го? Сърцето ми.
То е ново. И само твое. Твое е!
Душата ми е храм - там ти се вричам.
Само с думи две: Обичам те!
© Ванко Николов (Starkmaster® vn)